احراز هویت چه چیزی را بررسی میکند؟
در خدمات دیجیتال، نام و اطلاعاتی که متقاضی وارد میکند یک ادعاست. بررسی هویت، شواهدی مانند مدرک و اطلاعات قابل تطبیق را کنار هم میگذارد تا ارتباط فرد با هویت ادعاشده ارزیابی شود. نتیجه، مبنایی برای تصمیم سازمان است؛ نه تضمین رفتار آیندهٔ فرد.
در افتتاح حساب، پذیرش متقاضی خدمات صرافی یا ثبتنام فروشنده، زمان انجام بررسی میتواند متفاوت باشد. ابتدا باید مشخص شود چه کسی، پیش از کدام خدمت و با چه مدارکی بررسی میشود. دریافت اطلاعات بیشتر، بدون هدف روشن، جایگزین طراحی درست فرایند نیست.
تفاوت بررسی هویت با ورود به حساب
بررسی هویت میپرسد «این فرد کیست؟». ورود به حساب یا Authentication بررسی میکند فرد به ابزار ورود متصل به یک حساب، مانند رمز یا عامل امنیتی دیگر، دسترسی دارد یا نه. این دو میتوانند در یک تجربه کنار هم قرار بگیرند، اما پاسخ یک پرسش نیستند.
دریافت کد یکبارمصرف معمولاً کنترل یک مسیر دریافت پیام یا ابزار ورود را بررسی میکند. برای شناخت صاحب واقعی هویت، ممکن است بررسیهای دیگری متناسب با نوع خدمت لازم باشد. همینطور، خواندن نوشتههای یک مدرک بهتنهایی اصالت آن یا تعلق مدرک به متقاضی را ثابت نمیکند.
روشهای احراز هویت غیرحضوری
بررسی مدرک میتواند شامل کیفیت تصویر، خواندن اطلاعات و کنترل سازگاری دادهها باشد. در صورت نیاز و وجود دسترسی مجاز، اطلاعات با منبع مرجع تطبیق داده میشوند. نوع مدرک و منبع باید در دامنهٔ همکاری روشن باشد.
تطبیق چهره، شباهت تصویر متقاضی با تصویر مرجع را بررسی میکند. تشخیص حضور زنده، کنترل جداگانهای برای ارزیابی نشانههای ارائهٔ عکس یا بازپخش است. این کنترلها احتمال خطا دارند؛ برای کیفیت نامناسب یا نتیجهٔ مبهم، مسیر اصلاح یا بررسی انسانی لازم است.
مراحل یک مسیر قابل پیگیری
۱. هدف و اطلاعات مورد نیاز را توضیح دهید. متقاضی باید بداند چه اطلاعاتی دریافت میشود و برای چه خدمتی به کار میرود. سپس اطلاعات و شواهد لازم، متناسب با همان خدمت دریافت شوند.
۲. کیفیت و کاملبودن اطلاعات را بررسی کنید. اگر تصویر ناخوانا یا اطلاعات ناقص است، علت و روش اصلاح را روشن نشان دهید تا متقاضی همان درخواست را ادامه دهد.
۳. کنترلهای انتخابشده را اجرا و موارد مبهم را ارجاع دهید. نتیجهٔ هر بررسی و علت نیاز به تصمیم انسانی در پرونده باقی بماند.
۴. نتیجه و اقدام بعدی را ثبت کنید. سامانهٔ سازمان باید بتواند تفاوت نیاز به اصلاح، انتظار بررسی و تکمیل پرونده را تشخیص دهد و ادامهٔ خدمت را بر اساس قواعد خود تعیین کند.
احراز هویت چه نسبتی با KYC دارد؟
شناخت مشتری یا KYC مفهومی گستردهتر از یک تطبیق چهره است. بررسی هویت میتواند بخشی از فرایند شناخت مشتری باشد؛ دامنهٔ اطلاعات، ارزیابی ریسک و بازبینیهای بعدی به نوع فعالیت و الزامات سازمان وابسته است.
در یک فرایند سازمانی، نتیجهٔ هویتی را باید از تصمیمهایی مانند اعطای اعتبار یا پذیرش نهایی خدمت جدا کرد. پروندهٔ هویتی اطلاعات لازم برای تصمیمگیری را فراهم میکند و سیاست هر خدمت تعیین میکند چه اقدامی انجام شود.
چه مدارک و اطلاعاتی لازم است؟
فهرست ثابتی برای همهٔ خدمات وجود ندارد. پیش از اجرا، نوع مدرک مورد پذیرش، فیلدهای لازم، تصویر مرجع و منابع استعلام مجاز را مشخص کنید. ارائهٔ نمونه در دمو به معنی پشتیبانی قطعی از همهٔ مدارک یا منابع نیست.
تنها دادهٔ مورد نیاز را دریافت کنید و دربارهٔ دسترسی اعضای تیم، مدت نگهداری و نحوهٔ حذف اطلاعات تصمیم روشن داشته باشید. اطلاعات واقعی هویتی را برای تجربهٔ دموی عمومی یا فرم درخواست جلسه ارسال نکنید.
چطور راهکار مناسب را انتخاب کنیم؟
از سناریوی واقعی خود شروع کنید: نوع متقاضی، مرحلهٔ ارائهٔ خدمت، حجم درخواست و موارد نیازمند کارشناس. فقط مسیر موفق را نبینید؛ تصویر تار، اطلاعات ناسازگار، انصراف متقاضی و نتیجهٔ مبهم را هم در ارزیابی بررسی کنید.
برای مقایسهٔ هزینه، واحد محاسبه، دفعات بررسی مجدد، منابع استعلام، راهاندازی و پشتیبانی را روشن کنید. برای اتصال نیز روش ایجاد درخواست، دریافت وضعیت، بازگشت نتیجه و رسیدگی به خطا باید مشخص باشد.
آیدیآزما در این مسیر چه میکند؟
آیدیآزما بررسی مدارک، تطبیق چهره، کنترل حضور زنده و مدیریت پرونده را در یک مسیر سازمانی کنار هم قرار میدهد. ترکیب قابلیتها، منابع دادهٔ مجاز و قواعد ارجاع در بررسی فنی پروژه مشخص میشوند.
در دموی تعاملی میتوانید مسیر متقاضی و پروندهٔ کارشناس را با دادههای نمایشی ببینید. برای انتخاب خدمات سازمان، نتیجهٔ این تجربه را با نیازهای واقعی، سناریوهای آزمون و شرایط استقرار مقایسه کنید.